26 czerwca 2011

O smrodu !
wszechobecny, przepotworny, cierpki.
Pamięci pokoleń ziemi Ostrołęki.
Ty co wdzierasz się skrycie wciąż do naszych domów,
w płucach naszych dzieci żyjesz pokryjomu,
odstąp! prosim,
przez wzgląd na ich życie,
odstąp, idź precz! odorze, niebycie!
O smrodu!
historio naszych lat, dziesięcioleci.
Pamięci niezmienna, słuszny wyróżniku.
Nie masz za grosz honoru, będąc gdzie cię nie chcą,
gdzie rosną, umierają, ciebie przeklinając.
Gdzie tańczą i weselą się nawet pośród twych wyziewów.
Nie mając wyjść innych a może kochając.
Pracują dla ciebie i chleb z ciebie mając,
nie wiedzą już nawet jak to żyć bez ciebie,
bo żyć gdzie indziej nie mogą lub nie chcą..
Odstąp więc ostatecznie i porzuć nadzieję,
na akceptacji uśmiech czy honory jakie,
boś kat niezłomny, ludu ciemiężyciel.
Odstąp ostatecznie nam na wieki.
Amen.
(tekst odnaleziony w „Celulozie” przez mojego znajomego
wiele lat temu. Autorem jest prawdopodobnie jeden z wieloletnich pracowników
który bez uprzedzenia odstąpił od wykonywania czynności zawodowych i zaginął)