9 lutego 2012

pamięcią na wpół przymkniętych powiek
przemienię przyszłe lata w sny zawsze młode
i nic nie przeminie nawet gdy czas
ziarna naszych śladów rozsieje
pośród pól odległych
nie pytając czy wierzymy
że on nic nie znaczy
gdy kochamy
choć nie ma i miejsca i nas